ಬದುಕೆಂಬ ಹೂತೋಟದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯ ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸಲಿ… ಅಹಂ ಅಳಿಯಲಿ… ಪ್ರೀತಿ ಉಳಿಯಲಿ..

ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಂದ್ರೆ ಸುಮ್ನೆನಾ? ಹುಟ್ಟು ಸಾವಿನ ನಡುವೆ  ನಾವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದ್ದೆವು ಎನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ… ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸಿರಿವಂತ, ಬಡವ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಬಡತನ, ಸಿರಿತನ ನಡುವೆ ಶಾಂತಿಯುತ ಬಾಳ್ವೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ… ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಲೇಖಕಿ ಜಯಶ್ರೀ ಜೆ .ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಶರತ್ಕಾಲದ ಶುಭ್ರ ಮುಂಜಾವಿನ ತಂಗಾಳಿಯು ಕೆರೆಯ ತಾವರೆಯನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುವಂತೆ, ಬದುಕಿನ ಜಂಜಾಟಗಳ ನಡುವೆ ಶಾಂತಿಯ ತಂಗಾಳಿಯೊಂದು ಬೀಸಿದಾಗ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಜಗತ್ತಿನ ಪರಮಗುರು ಗೌತಮ ಬುದ್ಧ.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೇಖಕ ಆಸ್ಕರ್ ವೈಲ್ಡ್ ಅವರ ‘The Selfish Giant) ಕಥೆಯೊಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸುಂದರ ತೋಟಕ್ಕೆ ಆಟವಾಡಲು ಬರುವ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಡೆದು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟುವ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ವಸಂತ ಕಾಲವೇ ಮಾಯವಾಗಿ ಸದಾ ಚಳಿ ಮತ್ತು ಮಂಜು ಮುಸುಕಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದಿನ ಆ ಬೇಲಿಯ ನಡುವಿನ ಸಣ್ಣ ಬಿರುಕಿನಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹೂವುಗಳು ಅರಳಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಡತೊಡಗುತ್ತವೆ.

ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕನಿಗೆ ಮರ ಹತ್ತಲು ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಾಗ ಆತನ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದ  ಹೃದಯ ಕರಗಿ ನೀರಾಗುತ್ತದೆ. ತದನಂತರ ತೋಟದ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಒಡೆದು ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೈವೀ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಅಳಿಸಿ ಹಾಕುತ್ತದೆ.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವುದು ಒಂದೇ— ಸ್ವಾರ್ಥದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಒಡೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ವಸಂತಕಾಲ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಜಕುಮಾರ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಅರಮನೆಯ ಭೋಗದ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಒಡೆದು ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಲು ಹೊರಟಾಗಲೇ ಬುದ್ಧನಾದನು.

ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿ. ಬುದ್ಧನ ಈ ಶಾಂತಿ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಚಿಂತಕ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ “ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಕಾಪಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧಿಸಬಹುದು” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಧೀಮಂತ ನಾಯಕ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ಕಿಂಗ್ ಜೂನಿಯರ್ “ಕತ್ತಲನ್ನು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಓಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ; ದ್ವೇಷವನ್ನು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಅಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ” ಎಂದು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ.

ಮಹಾನ್ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಸಾಕ್ರಟೀಸ್ “ಆತ್ಮದ ಶಾಂತಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ” ಎಂದು ನುಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ದೂರವಿಡಲು ಬುದ್ಧನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ದಾರಿದೀಪ.

ಕೋಪದ ತಪ್ತ ಜ್ವಾಲೆ (Anger Management)

ಬುದ್ಧನ ಅದ್ಭುತ ಸೂಕ್ತಿ “ಕೋಪವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯಲು ಕೆಂಡವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಂತೆ; ಅದು ಮೊದಲು ಸುಡುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ.” ಹೌದು, ಕೋಪವು ನಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು “ಕೋಪವೇ ಮುಖದ ಕನ್ನಡಿ, ಶಾಂತಿಯೇ ಮನದ ಒಡವೆ” ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲೋ ಯಾರೋ ಆಡಿದ ಮಾತಿಗೆ ನಾವು ತಕ್ಷಣ ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಇಡೀ ದಿನದ ನೆಮ್ಮದಿ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಚಿತ್ತರಾಗಿ ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದೇ ಬುದ್ಧತ್ವದ ಹಾದಿ.

ಆಲೋಚನೆಯೇ ಬದುಕಿನ ಶಿಲ್ಪಿ (Power of Thoughts):

ಜಗತ್ತನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಮುನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಬುದ್ಧ “ನಾವು ಏನನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದೇ ಆಗುತ್ತೇವೆ” ಎಂದು ಸಾರಿದ್ದಾನೆ. ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಉನ್ನತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಜನಪ್ರಿಯ ಗಾದೆ “ಉಪ್ಪಿಗಿಂತ ರುಚಿಯಿಲ್ಲ, ನಂಬಿಕೆಗಿಂತ ನಿಧಿಯಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವಂತೆ ನಮ್ಮ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿನತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ತಾನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಸತ್ಚಿಂತನೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಯಶಸ್ಸು ಖಂಡಿತ.

ಮಾತಿನ ಮಾಧುರ್ಯ ಮತ್ತು ಮೌನ (Right Speech):

ನಾವು ಆಡುವ ಮಾತುಗಳು ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸುವ ದೀಪಗಳಾಗಬೇಕು. ಬುದ್ಧನ ಮೂರನೇ ಮಹಾನ್ ಸೂಕ್ತಿ “ನೂರಾರು ಅರ್ಥಹೀನ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತರುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಾತು ಮೇಲು.” ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಿನ ಹಿಡಿತ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಅದಕ್ಕೇ “ಮಾತು ಬೆಳ್ಳಿ, ಮೌನ ಬಂಗಾರ” ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿರುವುದು. ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನಾವಶ್ಯಕ ವಾದಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಮೌನವಾಗಿರುವುದೋ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದು ಆಶ್ವಾಸನೆಯ ಮಾತು ಆಡುವುದೋ ಇಡೀ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಒಡೆಯದಂತೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.

ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಅರಿವು (Mental Health):

ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮತೋಲನವೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು. ಬುದ್ಧನ ಅಚಲ ನುಡಿ “ಆರೋಗ್ಯವೇ ಪರಮ ಉಡುಗೊರೆ, ತೃಪ್ತಿಯೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಂಪತ್ತು.” ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿದ್ದಾಗ ದೇಹವೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಲೋಕೋಕ್ತಿ ಹೇಳುವಂತೆ “ಆರೋಗ್ಯವೇ ಭಾಗ್ಯ” ಮತ್ತು “ಹಾಸಿಗೆ ಇದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲು ಚಾಚು.” ಇಂದು ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ತನಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದಿನಕ್ಕೆ ಐದು ನಿಮಿಷ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗಿ ತನ್ನ ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದರಿಂದ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ದೂರವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ (Compassion and Empathy):

ಜಗತ್ತಿನ ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯೇ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ. ಬುದ್ಧನ ಐನೇ ಸೂಕ್ತಿ “ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷವನ್ನು ದ್ವೇಷದಿಂದ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.” ಪರರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಿಡಿಯುವ ಗುಣವೇ ಮನುಷ್ಯತ್ವ. ನಮ್ಮ ಜಾನಪದರು “ದಾನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ, ದಯೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದೈವವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮುಗ್ಧ ಪ್ರಾಣಿಗೋ ಅಥವಾ ಹಸಿದ ಭಿಕ್ಷುಕನಿಗೋ ನಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಚಾಚಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಆನಂದವೇ ಬುದ್ಧನ ಕಾರುಣ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ.

“ಬೋಧಿ ವೃಕ್ಷದ ನೆರಳಿನಲಿ ಅರಳಿದ ಜ್ಞಾನದ ಹೂವೇ,

ನಿನ್ನ ಶಾಂತಿಯ ಪಿಸುಮಾತು ಜಗದ ಕತ್ತಲೆಯ ತೊಳೆಯಲಿ.

ಅಹಂಕಾರದ ತೇರನ್ನು ಇಳಿಸಿ ಕರುಣೆಯ ಕಡಲಾಗು,

ಬುದ್ಧನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಜಾಡಿನಲಿ ನಿನ್ನ ಪಯಣ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ.”

ಬೋಧಿ ವೃಕ್ಷದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥನಿಗೆ ದೊರೆತ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಕಾವಳವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದ ತೇರನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರವಾಗಬೇಕು. ಬುದ್ಧ ನಡೆದ ಆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಸಾಗಿಸಿದರೆ ಬದುಕು ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಈ ಕವನದ ಪರಮ ತಾತ್ಪರ್ಯ.

ನೆನಪಿರಲಿ… ಬದುಕಿನ  ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ದೂರವಿಡಲು ಬುದ್ಧನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ದಾರಿದೀಪ.

ಲೇಖಕಿ ಜಯಶ್ರೀ ಜೆ .ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ಲೇಖನ ಓದಲು ಇದರ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ…