ಪಿತೃದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂಪ್ರೀತಿಗೊಳಿಸಿ, ಪಿತೃದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯುವ ಪಿತೃಪಕ್ಷ… ಏನಿದರ ವಿಶೇಷತೆ?

ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಆಚರಣೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.. ಈ ವರ್ಷ(2025) ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 7 ರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿರುವ ಆಚರಣೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 21 ರವರೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂಪ್ರೀತಿಗೊಳಿಸಿ, ಪಿತೃದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ.  ಹೀಗಾಗಿ ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಕುರಿತಂತೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಹಿರಿಯ ಬರಹಗಾರರಾದ ಕುಮಾರಕವಿ ನಟರಾಜ್ ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ…

ಪಿತೃಪಕ್ಷ ಎಂದರೇನು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೋಡುವುದಾದರೆ… ಅಂಡ ಪಿಂಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಖಿಲಾಂಡ ಕೋಟಿ ಜೀವರಾಶಿ ಪಾಲಕನ ಆಣತಿಯಂತೆ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರ ಇರುವ ತನಕ ಜನನ ಮರಣ ಕ್ರಿಯೆ-ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ತ್ರಿಮೂರ್ತಿ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ “ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯ”ನಿಯಂತ್ರಣ ನಿಯತಕಾಲಿಕ ಅಷ್ಟದಿಕ್ಪಾಲಕರ ಕರ್ತವ್ಯ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಘಟಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು.ಆದ್ದರಿಂದ “ಪುನರಪಿ ಜನನಂ, ಪುನರಪಿ ಮರಣಂ” ಎಂಬ ಜೀವನಚಕ್ರ ಸಾಗಲೇಬೇಕು.

ಹೊಸನೀರು ಬಂದಾಗ ಹಳೇನೀರು ಹೋದಂತೆ, ಹೊಸಎಲೆ ಚಿಗುರುವಾಗ ಹಣ್ಣೆಲೆ ಉದುರಲೇಬೇಕು, ನವಜಾತ ಶಿಶು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಮುದಿಯಾದ ಹಿರೀತಲೆ ಸಾಯುತ್ತಿರಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ನಿಸರ್ಗದ ನಿಯಮ ಅಥವ ಜವರಾಯನ ಕಟ್ಟಳೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿ ಬದುಕುವರನ್ನು ಚಿರಂಜೀವಿ ಅಥವ ಅಜರಾಮರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸಾವನ್ನು ಗೆದ್ದವರು, ಸಾವತ್ರರು ಅಥವಾ ಮೃತ್ಯುಂಜಯರು ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಮರ್ಕಟದಂತಹ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಗೂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುವುದು ಹೇಗೆ..?

ನಮ್ಮ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನ ಏನಿದೆ? ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಅಧಿಕಾರ, ಆಸ್ತಿ, ಅಂತಸ್ತು, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಮೇಲು ಕೀಳು ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೊಡೆದಾಡುವ ನಾವು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೂ ಸೂತಕ ಸತ್ತಾಗಲೂ ಸೂತಕವೇ..  ಸೂತಕ ಆಚರಿಸುವ ಕಡ್ಡಾಯ ಪ್ರಾಕಾರ ಪದ್ಧತಿಯು ಭಾರತೀಯ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ತಲೆತಲಾಂತರದಿಂದ ರಕ್ತಗತವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ಹುಟ್ಟಿದ ನಂತರ ಸಾಯಲೇಬೇಕು. ಸತ್ತನಂತರ ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ಹಾಲು ತುಪ್ಪ ತಿಥಿ ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನೆ ಕೈಲಾಸ ಗಣಾರಾಧನೆ ತಿಂಗಳ ತಿಥಿ ವಾರ್ಷಿಕ ತಿಥಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮುಗಿಯುವುದು ಮೊದಲನೇ ಘಟ್ಟ ಮುಕ್ತಾಯ ಆದಂತೆ? ಮೋಕ್ಷ ಸಿಕ್ಕಂತೆ? ಮುಕ್ತಿ ದೊರಕಿದಂತೆ?

ಆಚಂದ್ರಾರ್ಕ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರು ತಪ್ಪದೇ ಮುಂದುವರೆಸುವ ಎರಡನೆ ಘಟ್ಟವೇ “ಪಿತೃಪಕ್ಷ” ಈ ಅಂತಿಮ ಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಆರಂಭ ಇರುತ್ತದೆ ಹೊರತು ಅಂತ್ಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಯಾಯ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಭೌಗೋಳಿಕ ಲಕ್ಷಣ ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಮತ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಸ್ಯಾಹಾರ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಆಹಾರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಹೊಸವಸ್ತ್ರದೊಡನೆ ಬಾಳೆಎಲೆ ಮೇಲೆ ಎಡೆಇಟ್ಟು ಪೂಜಿಸಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ನಂತರ ಬಂಧುಬಳಗ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು ಮಿತ್ರಕೂಟಕ್ಕೆ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವ ಸಾಮೂಹಿಕ ಭೋಜನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗುವುದು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ನಮ್ಮೊಳಗೆ  ಸದಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿರಲಿ.. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಖವಾಗಿಡುತ್ತದೆ..

ಶ್ರಾದ್ಧಾಪೂರ್ವ ಮಾಡುವ ಪಿಂಡದಾನ ಮುಂತಾದ ವಿವಿಧ ಹೆಸರಿನ ಶಾಸ್ತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪದ್ಧತಿ ವಿಧಿವಿಧಾನ ಗಳನ್ನು ಆದ್ಯಕರ್ತವ್ಯ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕ ಪ್ರಜೆಯೂ ತಂದೆ-ಮಗ, ತಾಯಿ-ಮಗಳು, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿ, ಅತ್ತೆ-ಮಾವ, ಬಾವ-ಬಾಮೈದ ಇತ್ಯಾದಿ  ಸಂಬಂಧಗಳ ಬೆಸುಗೆಯೊಡನೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಅವಶ್ಯಕ ಎಂಬ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಪಾಪ ಪುಣ್ಯದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ತ್ರಿಪೀಡೆ-ಪಿಶಾಚಿ-ಪ್ರೇತಾತ್ಮಗಳು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ (ಮೂಢ)ನಂಬಿಕೆ ದರ್ಬಾರ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತಿದೆ…?!

ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ತಾತ್ವಿಕ ನೈತಿಕ ವಾಸ್ತವಿಕ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುವವರ ಸೂಕ್ತ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಅಭಿಮತದ ಪ್ರಕಾರ ದೊರಕಿದ ಫಲಿತಾಂಶ ಹೀಗಿದೆ… ಬದುಕಿರುವಾಗ ಸರ್ವರೀತಿಯ ಸೌಲಭ್ಯ ಸವಲತ್ತು ಸೇವೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಬೇಕು, ಸಕಲ ಸುಖ ಶಾಂತಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಜೀವನ ಕೊಡಬೇಕು, ಸತ್ತಮೇಲೆ ಛಟ್ಟವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ವೈಭವದ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮೂಲಕ ಕೊಂಡೊಯ್ವ ಮತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಪಿಂಡದಾನ ಜತೆಗೆ ಅನ್ನ ವಸ್ತ್ರ ಚಿನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿ ಇತ್ಯಾದಿ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತ ಪಿತೃಪಕ್ಷವನ್ನು ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುವ ಡೌಲು ಢಂಬಾಚಾರ ಕೇವಲ ಅನರ್ಥ ಅಸಮರ್ಥ ಅಸಾರ್ಥಕ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ನಿರರ್ಥಕ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ…. ನಾವು ನಮಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಯೋಣ

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಪಿತೃಪಕ್ಷ ಪರಿಭಾವನೆ ಪರಿಪಾಲನೆ ಪದ್ದತಿ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಆಚರಣೆ ರೀತಿ ನೀತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅವರವರ ಭಕುತಿಗೆ ಅವರವರ ಇಷ್ಟ(ಸ್ವತಂತ್ರ)ಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟ ವಿಷಯ. ‘ಪಿತೃಪಕ್ಷ’ವನ್ನು ಹೀಗೇ ಮಾಡಬೇಕು” ಎಂದು ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಅಥವ ಆಕ್ಷೇಪಣೆ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರವಾಗಲೀ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಲೀ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು….