ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಲವಿನ ಒಡೆಯನಿಗೆ,
ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳ ಸುಗಂಧ ಆವರಿಸಿದ ಈ ಏಕಾಂತದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ತಳಮಳವನ್ನು ಪದಗಳಾಗಿಸಿ ಈ ಒಲವಿನ ಓಲೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತಂಗಾಳಿಯು ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದು ಮುಟ್ಟಿ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನೀನೇ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಉಸಿರಿನ ಲಯದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರಿನ ಜಪ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ನೀನು ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಬಂದ ಆ ಮಧುರ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿಹೋಯಿತು. ನಿನ್ನ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವರಾಶಿಯೇ ಕರಗಿ ನೀರಾಗುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯು ಶರತ್ಕಾಲದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಪದವಲ್ಲ, ಅದು ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಆತ್ಮಗಳ ನಡುವೆ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಅದೃಶ್ಯ ರೇಷ್ಮೆ ದಾರ ಎಂದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದೇ ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ.
ಇಂದು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹೋದ ಆ ಮಧುರ ಪ್ರವಾಸದ ದಿನಗಳಿಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದೆ. ಅಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತು ಆಟವಾಡುವಾಗ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದಾಗ ಎದುರಿಗಿದ್ದದ್ದು ನಾನಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯ ರವಿ! ನಿನ್ನ ಆ ಗಲಿಬಿಲಿ, ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಗೊಳ್ಳೆಂದು ನಕ್ಕ ಆ ಕ್ಷಣ ನೆನೆದರೆ ಈಗಲೂ ನನಗೆ ನಗು ತಡೆಯಲಾಗದು.
ಆಗ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಿಸಿ, ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳು ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಅಲ್ವಾ? ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಂತರೆ ಸಾಕು, “ನೋಡ್ರೋ ನೋಡ್ರೋ ಪ್ರೇಮಪಕ್ಷಿಗಳು ಬಂದವು” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವರು ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ಹೀಯಾಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಕೆಂಪಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನೀನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅವರು ಕೆಮ್ಮುತ್ತಾ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು, ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳವನ್ನು ನಮಗೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಅದೇ ಪ್ರವಾಸದ ಸಂಜೆ ಸಂಗೀತದ ಲಯಕ್ಕೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಾಗ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ನಿನ್ನ ಹಸ್ತದ ಆ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಸ್ಪರ್ಶ ನನ್ನ ನರನಾಡಿಗಳಲ್ಲೂ ಒಲವಿನ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿತು. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನರ್ತಿಸಿದ ಆ ಕ್ಷಣ, ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಲೀನವಾದ ಮಧುರ ಅನುಭೂತಿ ತಂದಿತು.
ಆ ನೃತ್ಯದ ಮುಕ್ತಾಯದಲ್ಲೇ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದೇ ಕೊಡೆಯಡಿ ನಿಂತಾಗ, ನಿನ್ನ ಶ್ವಾಸದ ಬಿಸಿ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೀನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಜಲದ ಹನಿಗಳಂತೆ ನನ್ನ ಹಣೆಗೆ ನಿನ್ನ ಅಧರಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿದಾಗ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ನಿಂತುಹೋದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಆ ಮೊದಲ ಮುತ್ತಿನ ಅಮೃತ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತನುಮನವೆಲ್ಲಾ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಸ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಜಾರಿತು.
ಈಗಂತೂ ನನಗೆ ಹಗಲುಗನಸು ಕಾಣುವುದೇ ಒಂದು ದೈನಂದಿನ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿಹೋಗಿದೆ. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರೂ, ತೆರೆದರೂ ನಿನ್ನದೇ ಬಿಂಬ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಸುಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕಚೇರಿಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಮೌನದಲ್ಲೋ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಗಿ ನನ್ನ ತುಟಿಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕಿರುನಗೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೈಕೈ ಹಿಡಿದು ಸುದೀರ್ಘ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಮರೆತು ಹಗಲುಗನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಇಡೀ ದಿನ ನಿನ್ನದೇ ಯೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.
ನನ್ನ ಆಸೆ, ನನ್ನ ಭರವಸೆ, ನನ್ನ ಜೀವದ ಉಸಿರು ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೇ ಆಗಿದ್ದೀಯಾ. ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳ ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತುಗಳನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ನೆರಳಾಗಿ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ ಬಾಳುವ ಆಸೆ ನನ್ನದು. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಿಸಿಯು ನನ್ನ ಮುನಿಸುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರಗಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಈ ಒಲವಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಿನ್ನ ಕೈಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ನನ್ನದಾಗಲಿ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲು ಪದಗಳು ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ನನ್ನ ಮೌನವೇ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳವನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕರೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ.
ಇಂತಿ ನಿನ್ನದೇ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿರುವ…
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅರಸಿ
ಲೇಖಕಿ ಜಯಶ್ರೀ ಜೆ ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ ಅವರು ಜನಮನಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಓದಲು ಈ ಲಿಂಕ್ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ..
