‘ಜಮ್ಮ’ ಉಳಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಗಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ… ನಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಮಲೆನಾಡಿನ ಹೆಮ್ಮೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಕಿರೀಟ, ತಾಯಿ ಕಾವೇರಿ ಮಾತೆ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದ ಪವಿತ್ರ ನೆಲ ಕೊಡಗು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊಡಗು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವಾಗಿತ್ತು. 1956 ರಾಜ್ಯ ಪುನರ್ ವಿಂಗಡಣೆಯವರೆಗೂ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಸರ್ಕಾರ, ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಆಡಳಿತ, ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಗುರುತು ಇತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಪ್ರತಿ ಹೊಳೆಯಲ್ಲೂ ಕಾವೇರಿಯ ಕರುಣೆಯಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಪ್ರತಿ ಮರದಲ್ಲೂ ದೈವದ ವಾಸವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕೆಂಪು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಾತ ಮುತ್ತಾತಂದಿರ ಬೆವರು ಬೆರೆತಿದೆ. ಈ ನೆಲಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಈ ನೆಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಅದೇ ಜಮ್ಮ ಕೊಡಗು. ‘ಜಮ್ಮ ‘ ಕುರಿತಂತೆ ಲೇಖಕ ಕಾಯಪಂಡ ವಿಷ್ಣು ನಾಚಪ್ಪ ಒಂದಷ್ಟು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಜಮ್ಮ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಭೂಮಿಯ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಉಸಿರು. ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ನಮ್ಮ ಗುರುತು. ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮ ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಈ ಹಕ್ಕು 1834 ರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ರಕ್ತದಿಂದ, ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಪರಂಪರೆ ಇದು.

ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದಾಗ ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನವಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಜೆ ಊರಿನವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬವಿದ್ದರೂ ಇಡೀ ಊರು ಹಾಜರಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಭತ್ತ ಕೊಯ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕೈಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಹಳ ಶ್ರೀಮಂತರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ನೆಲ ನಮ್ಮದು, ಈ ಜಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ಬದುಕು ತಾಯಿ ಕಾವೇರಿಯ ಜೊತೆ ಅವಿನಾಭಾವವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ತಲಕಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸಾವಿರಾರು ಭಕ್ತರು ತೀರ್ಥೋದ್ಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕಾವೇರಿ ನಮಗೆ ಕೇವಲ ನದಿಯಲ್ಲ. ಅವಳು ಅನ್ನದಾತೆ. ಅವಳಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ತೋಟಕ್ಕೆ ಜೀವ. ಅವಳಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಆಧಾರ.

ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ ಕೂಡ ಈ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಭಗಂಡೇಶ್ವರ, ಇಗ್ಗುತ್ತಪ್ಪ,  ನಾಡದೈವಗಳು ನಮ್ಮ ಕಾವಲುಗಾರರು. ಪ್ರತಿ ಊರಿಗೂ ಒಬ್ಬ ದೈವ. ಪ್ರತಿ ತೋಟಕ್ಕೂ ಒಂದು ದೇವರ ಕಾಡು. ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹುಡುಕಲಿಲ್ಲ. ಮರದಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ, ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡೆವು. ಇದೇ  ನಮ್ಮತನದ ಮೂಲ.

ಆದರೆ ಇಂದು ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕುತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮ ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲರ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಳಿತ ಮತ್ತು ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಜಮ್ಮದಾರರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಾರುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಮತ್ತು ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡಗಿನ ಭೂಮಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. “ಸ್ಕಾಟ್ಲೆಂಡ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತೋಟ ಕಡಿದು ರೆಸಾರ್ಟ್, ವಿಲ್ಲಾ, ಫಾರ್ಮ್ ಹೌಸ್ ಗಳು ತಲೆ ಎತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಯ ಆಮಿಷಕ್ಕೆ ಕೆಲವರು ಮಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಕೊಡಗಿನ ಬಹಳಷ್ಟು ಭೂಮಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗಡಿ ಭಾಗದ ತಾಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು, ಬೆನಾಮಿ ವ್ಯವಹಾರದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಜಮ್ಮ ಭೂಮಿ ಬೇರೊಂದು ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಕೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೇ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸಮತೋಲನ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಕಾಗದ ಮೇಲೆ ಜಮ್ಮ ಹಕ್ಕು ಇದ್ದರೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನಿನ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಡಿಲಿಕೆಯಿದೆ. ಬೆನಾಮಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಕಂಪನಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ ನಗರಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ತೋಟವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಇಲ್ಲದಾಗ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಬಂದ ಜಮ್ಮ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಒಬ್ಬ ಜಮ್ಮದಾರನ ಭೂಮಿ ಕೈತಪ್ಪಿದರೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಇಡೀ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಜಮ್ಮ ಎನ್ನುವುದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲ. ಅದು ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮ ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲರ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ಜಮ್ಮ ಹೋದರೆ ಮೊದಲು ನಾಶವಾಗುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ. ಪುತ್ತರಿಗೆ ಹೊಸ ಅಕ್ಕಿ ಎಲ್ಲಿ? ಕೈಲ್ಮುಹೂರ್ತಕ್ಕೆ ತೋಟ ಎಲ್ಲಿ? ದೇವರ ಕಾಡು ಕಡಿದರೆ ನಾಡದೈವ ಎಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ?

ಜಮ್ಮದ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಸರವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೊಡಗು ಎಂದರೆ ಕಾವೇರಿಯ ತವರು. ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಡು ನಾಶವಾದರೆ ಇಡೀ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ. 2018 ಮತ್ತು 2019 ರ ಪ್ರವಾಹ ಮತ್ತು ಭೂಕುಸಿತ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಇದೇ. ಜಮ್ಮ ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲರ ಭೂಮಿ ಹೊರಗಿನವರ ಕೈಗೆ ಹೋದರೆ ನಾಳೆ ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪರಾವಲಂಬಿಗಳಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸಂವಿಧಾನದ ಆರ್ಟಿಕಲ್ 371 ರೀತಿಯ ರಕ್ಷಣೆ. ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ ಆರ್ಟಿಕಲ್ 371 ರಿಂದ 371-ಜೆ ವರೆಗೆ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಗೆ ಆರ್ಟಿಕಲ್ 371-ಎ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿನವರು ಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ, ಮಿಜೋರಾಂ, ಮೇಘಾಲಯದಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಕಾನೂನು ಇದೆ. ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಖಂಡದಲ್ಲೂ ಸ್ಥಳೀಯರ ಭೂಮಿ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕಾನೂನು ಇದೆ.

ಈ ಕಾನೂನುಗಳ ಉದ್ದೇಶ ಒಂದೇ. ಅಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು. ಹೊರಗಿನವರ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಜನಾಂಗವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು. ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ನಾಗಾ ಅಲ್ಲದವರು ಭೂಮಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿಮಾಚಲದಲ್ಲಿ ಹೊರ ರಾಜ್ಯದವರು ಕೃಷಿ ಭೂಮಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಸರ್ಕಾರದ ವಿಶೇಷ ಅನುಮತಿ ಬೇಕು.

ಕೊಡಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯದ್ದಾಗಿದೆ. ನಮಗೂ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷೆ, ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ನಮಗೂ ತಾಯಿ ಕಾವೇರಿಯ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿದೆ. ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನೂ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೊಡಗಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಆರ್ಟಿಕಲ್ 371 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನ ನೀಡಬೇಕು. ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮ ಹೊಂದಿರುವವರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕಾನೂನನ್ನು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು.

ಈ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಮಾತ್ರ ಜಮ್ಮದ ಕಾನೂನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಕೋರ್ಟ್ ನಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಕ್ರಮ ಭೂಮಿ ವರ್ಗಾವಣೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಿ ಖರೀದಿಗೂ ಕಡಿವಾಣ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಕೊಡಗಿನ ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು.

ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಇಂದು ನೂರಾರು ಕೊಡವ ಸಂಘಗಳು, ರೈತ ಸಂಘಗಳು, ಯುವಕ ಸಂಘಗಳು, ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಈಗ ರಾಜಕೀಯ ಭೇದ ಮರೆತು ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಜಮ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅಭಿಯಾನ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಪ್ರತಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲೂ ಜಮ್ಮದಾರರ ಸಭೆ ಕರೆದು ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಬೇಕು. ಯಾರು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಸಂಘದ ಮೂಲಕ ನೆರವು ನೀಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಭೂಮಿ ಮಾರಾಟವಾಗುವ ಮೊದಲು ಸಂಘದ ಮೂಲಕವೇ ಖರೀದಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು.

ಕಾನೂನು ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾದಾಗ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಲು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕಾನೂನು ನೆರವು ನೀಡಬೇಕು. ದೆಹಲಿ ಮತ್ತು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತರಲು ನಿಯೋಗಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬೇಕು. ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ಜನಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಬೇಕು.

ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಸಂಘಗಳು ಮಾಡಬೇಕು. ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡವ ಭಾಷೆ, ಪುತ್ತರಿ, ಕೈಲ್ಮುಹೂರ್ತದ ಮಹತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಬೇಕು. . “ನನ್ನ ಜಮ್ಮ ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆ” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯುವಕನಲ್ಲೂ ಮೂಡಿಸಬೇಕು. ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಜೊತೆ ಚರ್ಚಿಸಿ “ಜಮ್ಮ ಕೊಡಗು” ಬ್ರಾಂಡ್ ಮಾಡಲು, ರೈತರಿಗೆ ನೇರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಕಲ್ಪಿಸಲು, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಕು. ದೇವರ ಕಾಡುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಪರಿಸರ ಆಂದೋಲನ ನಡೆಸಬೇಕು.

ಸಂಘಟನೆಗಳು ಒಡೆದರೆ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಒಂದಾದರೆ ಸರ್ಕಾರವೂ ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟು. ಜಮ್ಮ ಉಳಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜಂಟಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಸರ್ಕಾರ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಬೆಲೆ, ಸಬ್ಸಿಡಿ, ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿ ಸಾಲ ನೀಡಿ ಜಮ್ಮದಾರರನ್ನು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು. “ಜಮ್ಮ ಕೊಡಗು” ಎಂಬ ಬ್ರಾಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಾಫಿ, ಮೆಣಸು, ಜೇನನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕು. ಯುವಕರನ್ನು ತೋಟದ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಅಗ್ರೋ-ಟೂರಿಸಂ, ಹೋಮ್ ಸ್ಟೇ, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಬೇಕು.

ತಾಯಿ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವರ ಕಾಡುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶವನ್ನಾಗಿ ಘೋಷಿಸಬೇಕು. ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಸ್ಥಳೀಯರ ಹೋಮ್ ಸ್ಟೇ ಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. “ನಮ್ಮ ಜಮ್ಮವನ್ನು ನಾವು ಮಾರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ” ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಜಮ್ಮದಾರನಲ್ಲೂ ಮೂಡಬೇಕು.

ನಾವು ಇಂದು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ ನಾಳೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೊಡಗು ಕೇವಲ ಒಂದು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದ, ಕಾವೇರಿ ಮಾತೆಯ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ. ಇದು ದೈವಗಳ ನೆಲ. ಇದು ಜಮ್ಮ ಹೊಂದಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಬದುಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಮ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆ ಕೇವಲ ಕೊಡವರ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ವಿಷಯ.

ಜಮ್ಮ ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದೆ .

ಕೊಡಗಿನ ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲಿ.

ತಾಯಿ ಕಾವೇರಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದೆ.

ಜಮ್ಮ ಉಳಿಸೋಣ. ಕೊಡಗು ಉಳಿಸೋಣ. ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸೋಣ.

ಡೈವರ್ಸ್ ಏಕೆ ಆಗುತ್ತಿವೆ..?   ಮನೆ ಒಳಗಿನ ಮನಸ್ಸು ಅರ್ಥವಾದರೆ ದೇವರು, ಎಡವಿದರೆ ದೂರ.. ದೂರ…