ಮಳೆಯ ನಡುವೆ ರೈತನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕ… ವರ್ಷಧಾರೆಗೆ ಜೀವ ತಳೆದ ಗದ್ದೆ

ಸಾಲದ ಭಾರದ ನಡುವೆ ಬಿತ್ತನೆಯ ಕನಸು | ಹಳ್ಳಿ ತೊರೆದ ಮಕ್ಕಳ ದಾರಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಹಿರಿಯರು

ಆಷಾಢದ ಮೋಡಗಳು ಕರ್ನಾಟಕದ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿವೆ. ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಯುವಿಕೆಯ ನಂತರ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಒಣಗಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಗದ್ದೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಿನ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಈ ಮಳೆಯ ಸದ್ದಿನ ಹಿಂದೆ ರೈತನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಭಾವಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಮಿಡಿಯುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ಭರವಸೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಆತಂಕ.

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಗದ್ದೆಗೆ ಹೊರಡುವ ರೈತರಿಗೆ ಈ ಮಳೆ ದೇವರ ಕೊಡುಗೆ. ಮೋಡ ಕಂಡಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದೆ. ನೇಗಿಲು ಹಿಡಿದು ಮಣ್ಣನ್ನು ಹದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು. ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ, ಮಳೆಯ ತಂಪು, ಎಳೆಯ ಸಸಿಯ ಹಸಿರು. ರೈತನ ಪಾಲಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಈ ಸಂತೋಷದ ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ನೆರಳೂ ಇದೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಇಂದು ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಮಳೆಯೇ ಇಲ್ಲ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದೇ ದಿನ ಇಡೀ ತಿಂಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಬಿತ್ತಿದ ಬೆಳೆಯನ್ನೇ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅತಿವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅನಾವೃಷ್ಟಿ ಎರಡೂ ಈಗ ರೈತನ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿವೆ. ಮಳೆ ಬಂದರೂ ಚಿಂತೆ, ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಚಿಂತೆ. ಈ ಎರಡು ಚಿಂತೆಗಳ ನಡುವೆ ಆತನ ಬದುಕು ಒಂದು ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯಂತಾಗಿದೆ.

ಬೆಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಂದರೂ ರೈತನ ಕಷ್ಟ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೆಲೆ ಸಿಗುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಟೊಮೆಟೊ ಬೆಳೆದವನು ಅದನ್ನು ರಸ್ತೆಗೆ ಸುರಿದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು, ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಳೆದವನು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ರೈತ ತಾನು ಬೆಳೆದದ್ದಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಮಾಡಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅನ್ನ ಬೆಳೆಯುವವನೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪರದಾಡುವುದು ಎಂತಹ ವಿಪರ್ಯಾಸ.

ಇನ್ನೊಂದು ನೋವು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಬಿತ್ತನೆಯ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಜನವೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಯುವಕರೆಲ್ಲ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆ, ಕಟ್ಟಡ, ಕಂಪನಿಗಳ ಕಡೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಊರಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ವಯಸ್ಸಾದ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ. ನೇಗಿಲು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಗಳು ಇಂದು ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳ ಫೋನ್ ಕರೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿವೆ. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಗದ್ದೆಗಿಳಿದು ನಾಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಂಭ್ರಮ, ಆ ಹಾಡು, ಆ ನಗು ಈಗ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ವೃದ್ಧ ರೈತ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಗದ್ದೆಯಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮಳೆ ನೋಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮಗ ಎಂದಾದರೂ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿ ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆಯೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳಿದ್ದರೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತ ಸೋತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲೂ ಆತ ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣಿಗಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಆ ಛಲವೇ ಈ ನಾಡಿನ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ. ಅವನ ಬೆವರೇ ನಮ್ಮ ತಟ್ಟೆಯ ಅನ್ನ. ಆ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುವ ನಾವು ಆತನನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಸರ್ಕಾರ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಶೀತಲ ಗೃಹಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು, ದಲ್ಲಾಳಿಗಳ ಹಿಡಿತದಿಂದ ರೈತನನ್ನು ಬಿಡಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಯುವಕರನ್ನು ಮಣ್ಣಿನ ಕಡೆ ಮರಳಿ ಕರೆತರಬೇಕು.

ಈ ಮಳೆ ಕೇವಲ ಗದ್ದೆಯನ್ನು ಹಸಿರಾಗಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ರೈತನ ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಭರವಸೆಯನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ಭರವಸೆ ಎಂದೂ ಬರಡಾಗದಿರಲಿ. ಆಕಾಶದ ಮಳೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸುರಿಯಲಿ, ರೈತನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆತಂಕದ ಮಳೆ ಎಂದೂ ಸುರಿಯದಿರಲಿ. ಅದೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು… ಒಬ್ಬ ರೈತ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಮಲಗಿದರೆ ಇಡೀ ನಾಡು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿ ಮಲಗುತ್ತದೆ. ಆ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಕೊಡಗು ಅಳುತ್ತಿದೆ… ನಾವು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ಯುವಕರ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗವಿಲ್ಲವೇ?